Familie vindt na 75 jaar verloren Sovjetsoldaat op ereveld Leusden

LEUSDEN – Een dochter en kleindochter van een Sovjetsoldaat hebben na 75 jaar het graf van hun familielid teruggevonden in Leusden. De militair, Aleksej Andrejevitsj Andrejev, ligt daar op het Russisch Ereveld. De kleindochter vond haar opa terug nadat ze voor het eerst in haar leven een computer had gekocht. ….

HOME

Aquarel van Adolf Hitler bij het NIOD bezorgd

Authenticiteitsonderzoek wijst uit dat schilderij vrijwel zeker een origineel is.

Dagboeken, brieven en foto’s worden nog dagelijks aangeboden aan het NIOD Instituut voor Oorlogs-, Holocaust- en Genocidestudies. Maar afgelopen voorjaar bracht een bezoeker iets heel anders mee: een donkerbruine houten lijst met daarin een aquarel gesigneerd A. Hitler. Na een maandenlang authenticatieproces is de voorlopige conclusie: een origineel schilderij van de hand van Adolf Hitler….

Lees het volledige bericht : NIOD

HOME

 

 

 

 

RTV UTRECHT : Russische bisschop bezoekt Ereveld in Leusden

LEUSDEN – Bisschop Antoni van Zvenigorod van de Russisch orthodoxe kerk heeft gisteren een bezoek gebracht aan het Russisch Ereveld in Leusden. Hij leidde op de oorlogsbegraafplaats een dienst. Ook plaatste hij bloemen bij de obelisk en brandde een kaarsje voor de oorlogsslachtoffers…..

TROUW : Hoe het Westen ten onder gaat..

Sebastien Valkenberg

Bijna 100 jaar geleden verscheen ‘De ondergang van het Avondland’, waarin de Duitse filosoof Oswald Spengler zijn cultuurpessimistische blik op de westerse geschiedenis ontvouwde. Morgen verschijnt het voor het eerst in Nederlandse vertaling.

Lees het volledige bericht : TROUW

Oswald Spengler ( Wikipedia )

Donwload : ‘De ondergang van het Avondland’ (PDF )

Gerelateerd : Oswald Spengler was een visionair met reactionaire trekjes  (TROUW ).

HOME

Het verhaal van een onwankelbaare liefde : Galina’s laatste wens ( Die Geschichte einer unerschütterlichen Liebe : Galina’s letzter Wunsch )

image

Oben : Auf dem Russischen Soldatenfriedhof nahe Amersfoort (NL)

( Es ist Liebe auf den ersten Blick, als der Koch Pjotr Koval  in einem Sanatorium auf der Krim der Serviererin Galina in die Augen schaut. Nach kaum einem Jahr sind die beiden verheiratet und gegen Ende der Dreißigerjahre kommt ihr Söhnchen Anatoli zur Welt. Total verliebt sind Pjotr und Galina Koval immer noch, als der 2. Weltkrieg das Ehepaar  nach sieben Jahren Beisammensein auseinanderreißt . Pjotr muss an die Front, aber nicht, bevor Galina ihre beiden Armbanduhren angehalten hat. Bis zur Rückkehr ihres Geliebten steht für Galina die Zeit still. Was Pjotr nicht weiß , ist, dass Galina mit ihrem zweiten Kind, einer Tochter, schwanger ist. Aber die Lebensverhältnisse auf der Krim sind nach der Besetzung durch die Deutschen elendiglich, medizinische Hilfe gibt es kaum und ihre Tochter stirbt zwei Wochen nach der Geburt. Auch Söhnchen Anatoli überlebt den Krieg nicht, er stirbt an Diphterie. Was alles noch schlimmer macht, Pjotr kommt auch nicht nach Hause als der Waffenstillstand bereits lange unterzeichnet ist, er wurde nach Gefechten am Dnjepr als vermisst gemeldet. Galina hegt die Hoffnung, dass er noch am Leben ist. Deshalb bewahrt sie die beiden Armbanduhren auf und setzt sie nicht mehr in Gang. Aber Pjotr kommt nicht zurück. Er ist nach Jahren der Kriegsgefangenschaft, nach der Befreiung durch die Amerikaner, in einem deutschen Krankenhaus an Tuberkulose gestorben. Amerikanische Soldaten nehmen seinen Leichnam mit, weg aus dem Feindesland, nach Margraten im niederländischen Limburg. Im Jahr 1947 wird Pjotr auf dem Russischen Soldatenfriedhof bei Rusthof wieder begraben. Niemandem gelingt es, seine Familie zu informieren. Galina, mittlerweile 86 Jahre alt, hat auf ihrem Sterbebett einen letzten Wunsch : Die Armbanduhren, die sie 1941 angehalten hatte, möchte sie in ihr Grab mitnehmen. Und so geschieht es, als sie 1990 , arm und einsam , stirbt. Dreitausend Kilometer entfernt , auf dem Russischen  Soldatenfriedhof nahe Amersfoort , ruht ihr geliebter Pjotr. Galina hat davon niemals gehört. )

image

image

Pjotr Koval, geboren am 25. Juni 1910 in Aloesjta, Russisches Kaiserreich,  gestorben am 25. Mai 1945 in Lüdenscheid, fand hier seine letzte Ruhestätte .

image

Besucherinnen tragen sich ins Gästebuch ein :

image

image

Unten : Der Marmor zu diesem Ehrenmal wurde in der ehemaligen Sowjetunion gebrochen.

image

Unten ( Ru+NL) : Den Kämpfern der Sowjetarmee, die im Kampf mit den deutschen
Eroberern umgekommen sind.
1941-1945

image

image

Unten : Lob den Helden

image

image

( Russischer Soldatenfriedhof Amersfoort – auf diesem Platz befinden sich die Gräber von 865 russischen Soldaten. Von ihnen  starben  101 während der deutschen Besetzung im nahen “ Kamp Amersfoort “, einem berüchtigten Lager , welches am “ Appelweg “ errichtet war.

image

( Polizeiliches Durchgangslager )

Seit 2004 verfügt die Stiftung  “ Nationaal Monument Kamp Amersfoort “ über ein Besucherzentrum in dem ausführlich über die Geschichte  des Lagers und über seine Überreste informiert wird. Die 101 Russen wurden durch die deutsche Armee gefangengenommen und im September 1941 als lebendes Propagandamaterial in Viehwaggons nach Amersfoort transportiert. Nach einer Zugfahrt von vierzehn Tagen kamen sie ausgehungert an und wurden danach in einer Kolonne durch die Stadt zum Lager getrieben. Die Bwohner von Amersfoort reagierten darob  mit Abscheu. Sie kamen aus ihren Häusern mit Wasser, Früchten und Brot, aber sie bekamen keine Gelegenheit,  den Gefangenen davon zu geben. Von diesen russischen  Soldaten starben 24 innerhalb fünf Monaten an Hunger, Krankheit und Misshandlungen. Die Überlebenden wurden am 9.April 1942 in Gruppen von jeweils vier Mann erschossen. Am Ort der Erschießung , am Waldrand nahe dem Ende des “ Appelwegs “ steht eine Gedenksäule – Monument “ Koederist “ oder “ Russenmonument “ , die an die Massenexekution erinnert.

image

image

image

image 

 

Die anderen an diesem Ort begrabenen russischen Offiziere, Unteroffiziere und Mannschaften  starben zum großen Teil an den Folgen von Erschöpfung und Krankheit, nachdem sie bereits von amerikanischen Truppen befreit worden waren. Ihre sterblichen  Überreste wurden vorerst auf dem amerikanischen Militärfriedhof in Margraten beerdigt. Später wurden sie hierher überführt. )

image

Fotos : p.k.

Links :

Stichting Russisch EreveldNIEUWS

Oorlogsgravenstichting

Nationaal Monument Kamp Amersfort

Durchgangslager Amersfoort

Gedenken in BENELUX : Polizeiliches Durchgangslager Amersfoort

Nationaldenkmal Lager Amersfoort

p.k.

HOME

 

Joodsamsterdam : De Joodse Raad ( tijdens de Duitse bezetting 1940-1945 )

Een van de maatregelen die de bezetter in een aantal landen die bezet waren doorvoerde was de oprichting van een Joodse Raad. Deze structuur is vaak te zien. In kampen zoals Westerbork had een deel van de gevangenen ook een speciale positie en moest zorgen voor het aantal gevraagde mensen bij een selectie, in de vernietigingskampen werd ook gebruik gemaakt van een deel van de gevangenen.
Hoe werkt dat?
De mensen die deze positie kregen – zeker binnen Amsterdam – waren al notabelen. Ze hadden een groot persoonlijk belang om dit werk te doen – zijzelf en hun familie werd van transport (voorlopig) uitgesloten, maar meer dan dat werd hen de indruk gegeven dat ze invloed hadden op het proces en konden zorgen voor minder gefortuneerden. Ook de keus wie er gedeporteerd werd (of vaak juist wie niet) kon door de Joodse Raad worden beïnvloed. Het werd dus zoeken naar een lichtpunt in een pikzwarte omgeving. De leden van de Joodse Raad werd gevormd door mensen waar voor de oorlog al naar werd opgekeken en ze voelden het als hun plicht om de Joodse gemeenschap zo goed mogelijk te dienen – tegen beter weten in.
Wanneer het ontstaan van de Joodse Raad in Nederland wordt bezien wordt dit idee duidelijker….

Lees het volledige bericht : JOODSAMSTERDAM

Creative Commons-Licentie

Gerelateerd :

Joodse Raad voor Amsterdam – Wikipedia

Genadebrood van de nazi’s – Historisch Nieuwsblad

Joodse Raad – De Dokwerker

De langste nacht voor de Joodse Raad

HOME

hoek van holland-vluchtelingen

 

De Joodse geschiedenis van Hoek van Holland is er niet een van een Joodse gemeenschap die vol moeite een gemeenschapsstructuur kon opbouwen, maar staat in het teken van vluchtelingen. Hoewel na de verkiezing van Hitler in 1933 al een vluchtelingenstroom op gang kwam, komt de grote toestroom op gang na de Kristallnacht – 9 op 10 november 1938.De vluchtelingen die toen in ons land werden toegelaten gingen naar vluchtelingenkampen, we zouden het nu een asielzoekerscentrum noemen. Ook in Hoek van Holland was zo’n kamp. In eerste instantie werd men in de gebouwen van de Rotterdamse Vacantie School aan de Langestraat gehuisvest. Dit kon tot april 1939. Toen meer en meer militairen gemobiliseerd werden (en Hoek van Holland heeft een belangrijke strategische ligging) waren deze gebouwen nodig voor de militairen en de vluchtelingen werden verhuisd naar Vianda, de oude slachterij aan de Slachthuisweg.

image

Een warm welkom ondervonden deze Joodse vluchtelingen niet in Vianda. De gebouwen waren smerig, de vluchtelingen moesten het zelf schoonmaken voor ze erin konden. De politie en de dorpelingen waren niet gelukkig met deze vluchtelingen en Vianda kreeg een afrastering met één opening. De behandeling was zo slecht dat de pers erover berichtte en er op 12 mei 1939 in de Tweede Kamer over werd gedebatteerd. Na de oorlog, van 1946 – 1951, werd Vianda gebruikt om collaborateurs in op te sluiten.

Lees verder : JOODSERFGOEDROTTERDAM

Creative Commons-Licentie

 

 

Gerelateerd : Kindertransport

HOME

Joods Amsterdam : DE NSB

De NSB, de Nationaal Socialistische Beweging, werd in Utrecht op 14 december 1931 opgericht. Op 4 november 1932 passeerde bij een notaris de akte van de stichting “Nationaal-Socialistische Beweging in Nederland”. Het bestuur werd gevormd door één persoon, door Anton Mussert (foto).

image

Er was wel een raad van 5 personen, volgens de statuten, maar deze raad had geen macht. Het had grote voordelen om deze organisatie een beweging te laten zijn en als rechtsvorm een stichting. Een normale politieke partij moet zich houden aan de democratische spelregels en controle. De NSB hoefde dat niet. Alle besluiten werden genomen door Mussert. De macht lag volledig bij hem.
In alle publicaties werd gesproken over “de Beweging” en dit werd gepresenteerd als vernieuwend, wars van de verroeste oude politieke partijen en structuren.
De NSB was anti-parlementair. Veel belang werd gehecht aan een sterke leider. Het grote voorbeeld was de NSDAP in Duitsland en toen die steeds verder radicaliseerde, ging de NSB daarin mee.De NSB presenteerde zich als open voor alle Nederlanders en ook Joden mochten lid worden. In 1937 nam de partij het antisemitisme aan en bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog waren de Joden de eersten die uit de beweging gezet werden….

Lees het volledige bericht : JOODSAMSTERDAM

image

HOME